دانش مدیریت آموزشی

هدف از پژوهش حاضر، بررسي شاخص هاي روان سنجي پرسشنامه خودکارآمدي معلم (اسچانن - موران و وولفولک، 2001) است. بدين منظور، ساختار عاملي و پايايي مقياس ذکر شده در يک نمونه 252 نفري از معلمان دوره هاي ابتدايي و متوسطه (128 زن و 124 مرد) که به روش نمونه گيري خوشه اي تصادفي انتخاب شده بودند، مورد واکاوي قرار گرفت. جهت بررسي روايي، از روش تحليل عاملي اکتشافي توام با چرخش واريماکس استفاده شد. شاخص هاي مرتبط با کفايت نمونه و متغيرها جهت تحليل عاملي، رضايت بخش بود. پس از انجام تحليل عاملي، سه عامل خود کارآمدي در درگير کردن دانش آموزان در امور تحصيلي، خودکارآمدي در روش هاي تدريس و خود کارآمدي در مديريت کلاس، استخراج شد، که حدود 54.17 درصد از واريانس کل خودکارآمدي معلم را تبيين مي کردند. بررسي پاپايي پرسشنامه نيز، آلفاي برابر با0.83  را به دست داد. نتايج کلي پژوهش نشان داد، که پرسشنامه خودکارآمدي معلم، جهت سنجش ابعاد خودکارآمدي معلمان مناسب بوده و مي تواند نيازهاي موجود را بر طرف نمايد. همچنين يافته ها، به برتري معنادار خودکارآمدي معلمان دوره ابتدايي نسبت به معلمان دوره متوسطه اشاره داشت. تبيين تفاوت معنادار بين خودکارآمدي معلمان دوره هاي ابتدايي و متوسطه، بحث از جنبه هاي نظري و عملي يافته ها و ارايه پيشنهادهايي براي پژوهش بيشتر، پايان بخش مقاله حاضر مي باشد.

 نسخه قابل چاپ